.
Niet meer haken onder toezicht van twee kattenogen
Zo zit je in de avond een toer te haken aan je deken en zo zit je bij de dierenarts met een kat die plotseling een beroerte heeft gehad en ga je met een leeg mandje de deur uit, hoe relatief kan het leven zijn!
Twintig jaar is hij niet van mijn zijde geweken lekker liggen op mijn haakwerk stiekem een bol wol uitpluizen als ik niet thuis was hengelen uit mijn koffiebeker of hij lag lekker te spinnen met toegeknepen ogen naast mij op de stoel, een speelgoedmuis als cadeautje die vol trots bij je op tafel werd gedeponeerd en zijn grote hobby was zeuren om eten, voorkeur had hij niet als het maar eetbaar was.
Geen portier meer voor de deur die mij opwacht als ik thuis kom en voor je voeten loopt zo dat je haast languit in de gang ligt, geen kopjes en geen haren op je kleding wanneer het niet uitkomt en kattengrit waar je het niet wilde hebben.
Ook aan een poezenleven komt een einde en twintig jaar is een hele mooie leeftijd maar je wilt natuurlijk dat hij eeuwig op je haakwerk komt liggen maar eeuwigheid bestaat ook in een kattenleven niet ondanks de gezegde dat een kat negen levens heeft.
Mooie troostende woorden woorden van de dierenarts "Hij ziet er nog goed verzorgd uit voor zijn oude leeftijd deze kat heeft een goed leven gehad"
En zo is er op 24 januari 2014 een einde aan een twintigjarige katten-geschiedenis gekomen voor het eerst in mijn leven ben ik kat-loos.
